Ren
Uiterlijk
- IPA: /reːn/
- Ren
Ren o
- (evenhoevigen) rendier
- «Nur bei den Renern trägt auch das Weibchen ein Geweih.»
- Enkel bij de rendieren draagt ook het vrouwtje een gewei.
- «Nur bei den Renern trägt auch das Weibchen ein Geweih.»
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | das Ren | die Rener, die Rene, die Rens |
| genitief | des Ren(e)s | der Rener, der Rene, der Rens |
| datief | dem Ren(e) | den Renern, den Renen, den Rens |
| accusatief | das Ren | die Rener, die Rene, die Rens |