Otto

Niet te verwarren met: otto

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  Otto    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈɔto / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• Ot·to

Woordherkomst en -opbouw

• van Germaans *ôd- "erfgoed"

	enkelvoud	bezitsvorm	meervoud
naamwoord	Otto	Otto's	Otto's
verkleinwoord	Ottootje	Ottootjes	Ottootjes

Eigennaam

Otto m

1. (mannelijke naam) jongensnaam

   ▸ Voor het eerst heeft ze een fractie gevoeld van wat Otto en Thea zo vaak meemaken.

   ▸ Had ze haar miniatuurmoeder bij haar vertrek bij zich? Zodra ze dit allemaal aan Otto en Cornelia vertelt, raken ze er nog meer van overtuigd dat de miniatuurmaakster haar heeft meegenomen.

   ▸ 'En als u ooit iets nodig hebt, Otto weet waar ik een kamer huur'. 'Dan weten we u zeker te vinden,' sust Nella.

2. (spellingsalfabet) spelwoord van het Nederlandse spellingalfabet voor de letter o

Synoniemen

• [2] Oscar

Hyperoniemen

• [2] spellingalfabet

Vertalingen

    2. spelwoord voor de letter o   

Duits: Otto (de) Engels: Oliver (en)

Frans: Oscar (fr) Spaans: Olimpo (es) Italiaans: Otranto (it)

Anagrammen

• "Otto" is een palindroom

Gangbaarheid

• Het woord 'Otto' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.