spugen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /'spy.ɣə(n)/

Woordafbreking

• spu·gen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
spugen /'spy.ɣə(n)/	spoog spuugde /'spox/, /'spyɣ.də/	gespogen gespuugd /ɣə.'spo.ɣə(n)/ /ɣə.'spyxt/
klasse 2	volledig

Werkwoord

spugen

1. (inergatief) speeksel uit de mond doen uitschieten

   Hij kreeg van z'n moeder straf omdat hij op de grond spuugde.

2. (inergatief) (eufemisme) maaginhoud via de mond weer naar buiten werken

   De jongen spuugde over de rand van het schip.

Synoniemen

• [1] spuwen
• [2] braken, kotsen, overgeven, vomeren

Afgeleide begrippen

• gespuug, spuugbak, spuugdoek, spuugdrank, spuuglelijk, spuuglok, spuugsel, spuugslang, spuugzak, spuugzat

Vertalingen

    1. speeksel uit de mond doen uitschieten   

Afrikaans: spoeg (af) Duits: spucken (de) Engels: spit (en), spew (en) Frans: cracher (fr) Faeröers: spýta (fo) Hebreeuws: ירק (he)

Hoogsilezisch: charkać (szl) Italiaans: sputare (it) Pools: pluć (pl) Spaans: escupir (es) Zweeds: spotta (sv)