braken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  braken    (hulp, bestand)
• IPA: /brakə(n)/

Woordafbreking

• bra·ken

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
braken	braakte	gebraakt
zwak -t	volledig

Werkwoord

braken

1. (overgankelijk) het verwijderen van voedsel en/of andere stoffen uit de maag via de mond en soms de neus.

   Zij moest braken van die stinkende geur.

2. (overgankelijk) na het roten kneuzen of breken van vlas of hennep

Synoniemen

• [1] kotsen, overgeven, vomeren

Hyponiemen

• bloedbraken, doorbraken, galbraken, leebraken, nachtbraken, radbraken, zielbraken

Vertalingen

    1. genuttigd voedselwaar ongewild door de mond naar buiten brengen   

Duits: erbrechen (de), vulgair: kotzen (de) Engels: vomit (en), throw up (en) Frans: rendre (fr), vomir (fr) Italiaans: vomitare (it)

Pools: wymiotować (pl) Sloveens: bruhati (sl) Spaans: vomitar (es), devolver (es), lanzar (es), expectorar (es), esputar (es)

    2. kneuzen of breken van vlas   

Spaans: agramar (es)

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Werkwoord

vervoeging van
breken

braken

1. meervoud verleden tijd van breken
   

   Wij braken.
   

   Jullie braken.
   

   Zij braken.