schreeuw

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA:
  • (Noord-Nederland): /sχrɪːw/
  • (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /sxrew/

Woordafbreking

• schreeuw

Woordherkomst en -opbouw

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	schreeuw	schreeuwen
verkleinwoord	schreeuwtje	schreeuwtjes

Zelfstandig naamwoord

schreeuw m

1. een luide (uit)roep, vaak geassocieerd met angst, pijn, schrik of woede

   Hij gaf een schreeuw van pijn toen hij door de vallende steen geraakt werd.

Synoniemen

• gil, kreet

Hyponiemen

• angstgeschreeuw, angstschreeuw, oerschreeuw, waarschuwingsschreeuw

Afgeleide begrippen

• schreeuwarend, schreeuwbek, schreeuwekster, schreeuwer, schreeuwerd, schreeuwlelijk, schreeuwlelijkerd, schreeuwmuil, schreeuwpartij, schreeuwsmoel, schreeuwvogel, schreeuwuil

Vertalingen

    1. een luide (uit)roep   

Engels: cry (en)

Frans: cri (fr) Spaans: alarido (es) m, grito (es) m

Werkwoord

vervoeging van
schreeuwen

schreeuw

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van schreeuwen
   

   Ik schreeuw.

2. gebiedende wijs van schreeuwen
   

   Schreeuw!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van schreeuwen
   

   Schreeuw je?

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.