momentum

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA:
  • (Noord-Nederland): /mo.ˈmɛn.təm/
  • (Vlaanderen, Brabant): /mo.ˈmɛn.tʏm/
  • (Limburg): /mo.ˈmɛn.tʏm/

Woordafbreking

• mo·men·tum

Woordherkomst en -opbouw

• Van het Latijnse momentum.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	momentum	-
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

momentum o

1. een moment waarop het belangrijk lijkt door te zetten of te gaan doen.

   Door zijn lange aarzeling verloor hij het momentum.

Engels

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordherkomst en -opbouw

• Uit het Latijn momentum.

enkelvoud	meervoud
momentum	momenta momentums

Zelfstandig naamwoord

momentum

1. (natuurkunde) impuls, de massa vermenigvuldigd met de snelheid.
2. vaart, gang.

   «In this collision the larger car had considerable momentum.»

   Bij deze botsing had de grotere auto een flinke vaart.

   «His political campaign had little momentum.»

   Er zat weinig vaart in zijn politieke campagne.

Latijn

Woordafbreking

• mo·men·tum

Woordherkomst en -opbouw

• Samentrekking van *movimentum, dat afgeleid is van mŏvēre met het achtervoegsel -mentum.

Zelfstandig naamwoord

mōmĕntum o

1. 1. beweging
   2. (overdr.)
      1. afstand
         1. tijdperk, tijdsafdeling, ogenblik
         2. onderdeel van een rede
         3. uitgangspunt
      2. beslissing, uitslag, verandering
2. 1. beweegkracht, stoot, druk, zwaarte
   2. (fig.)
      1. invloed, oorzaak, beweeggrond
      2. aanwending van krachten, van middelen
      3. beslissende kracht, invloed, gewicht, betekenis

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	mōmĕntum	mōmĕnta
genitief	mōmĕntī	mōmĕntōrum
datief	mōmĕntō	mōmĕntīs
accusatief	mōmĕntum	mōmĕnta
vocatief	mōmĕntum	mōmĕnta
ablatief	mōmĕntō	mōmĕntīs