kunnen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈkʏnə(n)/

Woordafbreking

• kun·nen

Woordherkomst en -opbouw

afkomstig van: Middelnederlands: connen Oudnederlands: kunnan Germaans: *kunnanan Indo-Europees: *ǵneH₃-

Verwant in Germaans: West: Engels: can, con, cunning, canny (Angelsaksisch: cunnan), Duits: können, (Oudhoogduits: kunnan), Fries: kinne (Oudfries: kunna) Noord: Zweeds/IJslands/Faeröers: kunna, (Oudnoors: kunna), Deens: kunne Oost: Gotisch: kunnan

Opmerkingen

• Van oorsprong een zwak werkwoord, maar met klinkerwisseling in de stam, iets wat normaal gesproken alleen voorkomt bij sterke werkwoorden. In de oudere vorm konde is de uitgang -de weggevallen, zoals bij de meeste onregelmatig zwakke werkwoorden.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
kunnen	kon, konden	gekund
onregelmatig	volledig

Werkwoord

kunnen

1. (modaal werkwoord) in staat zijn

   Je kunt daarover nog veel meer zeggen.

2. (Limburg) kennen.

Vaste voorzetsels

• af kunnen

Afgeleide begrippen

• kun

Uitdrukkingen en gezegden

• (er niet) over uit kunnen

Vertalingen

    1. in staat zijn   

Duits: können (de) Engels: can (en), be able to (en) Frans: pouvoir (fr) Italiaans: potere (it) Noors: kunne (no)

Nynorsk: kunne (nn) Papiamento: por Pools: móc (pl) Spaans: poder (es)

    af kunnen   

Duits: weg können (de)