kunnen

Uit WikiWoordenboek

Inhoud 1 Nederlands 1.1 Woordherkomst en -opbouw 1.2 Lettergrepen 1.3 Werkwoord 1.3.1 Vertalingen

Nederlands

Woordherkomst en -opbouw

Van Proto-Germaans *kunnan, van Proto-Indo-Europees *ǵnH₃-, of *ǵneH₃- <<kennen>>, vanwaar Latijn noscere

Lettergrepen

• kun·nen

Werkwoord

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
kunnen	kon konden	gekund
onregelmatig	volledig

kunnen ; in staat zijn

Vertalingen