duiden

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• dui·den

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van het Middelnederlandse duden (Vlaams: dieden), van het Oudhoogduitse diuten, van het Oudfriese bithiuda, van het Oudengelse geðiedan, van het Oudnoorse þýða en þeuðō ("volk"). Mogelijk betekende "dieden" 'voor het volk begrijpelijk maken' ofwel 'aan het volk uitleggen'.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
duiden	duidde	geduid
zwak -d	volledig

Werkwoord

duiden

1. (overgankelijk) uitleggen, verklaren, begrijpelijk maken

   Een hoofdkenmerk [van de rationaliteit] is dat de mens zich 'afzet' van zijn ogmeving, die hij trouwens rationeel probeert te duiden.

Afgeleide begrippen

• duiding
• duidelijkheid
• aanduiden
• beduiden