code

Nederlands

Uitspraak

• IPA: /'kodə/

Woordafbreking

• co·de

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	code	codes
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

code m

1. geheimschrift, versleuteling zoals bijv. een dagboekcode
2. de verzameling voorschriften en omgangsvormen op een bepaald gebied zoals bijv. erecode

   per 1 januari 2010 is de Code Banken in werking getreden

3. volgorde van cijfers of letters om een cijferslot te openen, sleutel
4. (informatica) stelsel van symbolen voor een informatieverwerkende machine

   bekende codetabellen zijn heden ten dage ANSI, Unicode en UTF-8

5. (taalkunde) taal, register, dialect

Hyponiemen

barcode beroepscode broncode dagboekcode datumcode definitiecode directiecode

erecode functiecode fusiecode gebarencode gebruikerscode grootboekcode hygiënecode

identificatiecode indexcode instructiecode ip-code ISIN-code karaktercode klantcode

kleurcode landcode machinecode morsecode objectcode pincode postcode

programmacode pulscode reclamecode taakcode taalcode valutacode veldcode wegcode

Afgeleide begrippen

• broncode-editor, codecommissie, codenaam, coderen, codesysteem, codewoord, kleurcodering, pulscodemodulatie, reclamecodecommissie

Vertalingen

    1.   

Duits: Kod (de) Engels: code (en) Frans: code (fr)

Italiaans: codice (it) Spaans: código (es)

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Friulisch

Zelfstandig naamwoord

code

1. staart