branden

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  branden    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• bran·den

Zelfstandig naamwoord

branden mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord brand

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
branden	brandde	gebrand
zwak -d	volledig

Werkwoord

branden

1. (onovergankelijk) verteerd worden door vuur
2. (overgankelijk) aan vuur blootstellen of als brandstof gebruiken

Verwante begrippen

• verbranden

Vertalingen

    1. verteerd worden door vuur   

Duits: brennen (de) Engels: burn (en) Frans: brûler (fr) Hongaars: ég (hu) Ido: brular (io)

Indonesisch: bakar (id), tunu (id) Oudnoors: sveiða Papiamento: kima Pools: palić (pl) Spaans: quemar (es), arder (es)

Gelijkklinkende woorden

• brandden