arrangeren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ar·ran·ge·ren

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van het Franse arranger (met het achtervoegsel -eren)

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
arrangeren	arrangeerde	gearrangeerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

arrangeren

1. (overgankelijk) in een bepaalde orde rangschikken, ordenen

   Voorbeeldzin met het arrangeren erin.

2. (overgankelijk) (muziek) een bepaalde melodie met akkoorden omlijsten en voor een bepaalde bezetting geschikt maken

   Hij arrangeerde een bekend lied voor fluit, hobo en orgel.

3. (juridisch) (een geschil) bij schikking afdoen

   arrangeren bij Woordenboek der Nederlandse taal (1500 tot ...)

Afgeleide begrippen

• [2] arrangement, arrangeur

Vertalingen

    1.   

Engels: arrange (en), fix up (en) Frans: arranger (fr)

Spaans: arreglar (es)

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.