arrangeur

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ar·ran·geur

Woordherkomst en -opbouw

• Naamwoord van handeling van arrangeren met het achtervoegsel -eur

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	arrangeur	arrangeurs
verkleinwoord	arrangeurtje	arrangeurtjes

Zelfstandig naamwoord

arrangeur m

1. (muziek) (beroep) iemand die een compositie geschikt maakt voor andere instrumenten, of een andere muzikale stijl.

   De arrangeur heeft de filmmuziek voor onze ensemble geschikt gemaakt.

Synoniemen

• bewerker

Verwante begrippen

• componist
• mannelijke vorm van arrangeuse

Hyponiemen

• meesterarrangeur

Vertalingen

    1. iemand die arrangeert   

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.