zeventuig
Uiterlijk
- ze·ven·tuig
- samenstelling van zeven en tuig [1]
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | zeventuig | zeventuigen |
| verkleinwoord | zeventuigje | zeventuigjes |
het zeventuig o
- (juridisch) (geschiedenis) rechtsprocedure uit de late middeleeuwen waar bij sommige lokale geschillen zeven naaste buren uitspraak moesten doen
- Het woord 'zeventuig' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.