zaniken

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • za·ni·ken
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘zeuren’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1809 [1]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
zaniken
zanikte
gezanikt
zwak -t volledig

Werkwoord

zaniken

  1. hinderlijk ergens over blijven klagen
    • Hij zanikte de hele dag over dat krasje op zijn auto. 
Synoniemen
Verwante begrippen
Vertalingen

Zelfstandig naamwoord

zaniken mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord zanik

Gangbaarheid

96 % van de Nederlanders;
92 % van de Vlamingen.

Verwijzingen