welbespraaktheid
Uiterlijk
- wel·be·spraakt·heid
- Afgeleid van welbespraakt met het achtervoegsel -heid.
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | welbespraaktheid | welbespraaktheden |
| verkleinwoord | - | - |
de welbespraaktheid v
- de kunst om iets goed te kunnen verwoorden
- Zijn welbespraaktheid was ver ontwikkeld.
1. de kunst om iets goed te kunnen verwoorden
- Het woord welbespraaktheid staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.