weigering
Uiterlijk
- wei·ge·ring
- Naamwoord van handeling van weigeren met het achtervoegsel -ing
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | weigering | weigeringen |
| verkleinwoord | weigeringetje weigerinkje |
weigeringetjes weigerinkjes |
de weigering v
- het niet voldoen aan een verzoek of opdracht.
1. het niet voldoen aan een verzoek of opdracht
- Het woord weigering staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "weigering" herkend door:
| 99 % | van de Nederlanders; |
| 100 % | van de Vlamingen.[1] |
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be