verteller

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ver·tel·ler
Woordherkomst en -opbouw
  • Afgeleid van de stam van vertellen met het achtervoegsel -er
enkelvoud meervoud
naamwoord verteller vertellers
verkleinwoord vertellertje vertellertjes

Zelfstandig naamwoord

verteller m

  1. een persoon die vertelt
  2. (letterkunde) in een verhaal diegene die vertelt welke gebeurtenissen er plaatsvinden
    • Tijdens het toneelstuk praatte de verteller de delen van het verhaal aan elkaar. 
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.[1]

Meer informatie

Verwijzingen

  1. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be