toekennen

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • toe·ken·nen
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
toekennen
kende toe
toegekend
zwak -d volledig

Werkwoord

toekennen

  1. ditransitief iemand iets ~ iemand uitkiezen en iets geven
    Hij kreeg een belangrijke prijs toegekend.
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders
99 % van de Vlamingen.