servituut

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  servituut    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• ser·vi·tuut

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘erfdienstbaarheid’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	servituut	servituten
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

het servituut o

1. (juridisch) erfdienstbaarheid, een last, waarmede een onroerende zaak - het dienend of lijdend erf - ten behoeve van een andere onroerende zaak - het heersend erf - is bezwaard

Vertalingen

    1.   

Spaans: carga (es) v, servidumbre (es) v

Gangbaarheid

• Het woord servituut staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "servituut" herkend door:

24 %	van de Nederlanders;
38 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.