schrijnen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • schrij·nen
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Nederduits, in de betekenis van ‘pijnlijk zijn’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1648 [1]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
schrijnen
schrijnde
geschrijnd
zwak -d volledig

Werkwoord

schrijnen

  1. inergatief branderig aanvoelen
    • De wond schrijnt vervelend. 
Vertalingen

Zelfstandig naamwoord

schrijnen mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord schrijn

Gangbaarheid

98 % van de Nederlanders;
90 % van de Vlamingen.

Verwijzingen