regulier

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • re·gu·lier
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘geregeld’ voor het eerst aangetroffen in 1669 [1]
  • van het Franse régulier [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord regulier regulieren
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

regulier m [3]

  1. ordesgeestelijke, kloosterling
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen regulier regulierder regulierst
verbogen reguliere regulierdere regulierste
partitief reguliers regulierders -

Bijvoeglijk naamwoord

regulier [4]

  1. geregeld, regelmatig
  2. volgens een kloosterregel levend, tot een religieuze orde behorend
Antoniemen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.

Verwijzingen