pendant

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Jump to search

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • pen·dant
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘tegenhanger’ voor het eerst aangetroffen in 1861 [1]
  • Van het Franse pendant afkomstig van het latijnse pendere.
enkelvoud meervoud
naamwoord pendant pendanten
verkleinwoord pendantje pendantjes

Zelfstandig naamwoord

pendant m/o

  1. (kunst) Een kunstobject dat tegenhanger is van een ander kunstobject.
  2. Bij uitbreiding: Elk voorwerp of persoon dat een tegenhanger is van een ander.
  3. (verouderd) Een sieraad dat bedoeld is om aan een halsketting of halsring te hangen, of aan de oorlel (een oorhanger).


Meer informatie

Gangbaarheid

Verwijzingen


Welsh

Bijvoeglijk naamwoord

pendant

  1. bepaald
Antoniemen