oppdager
Uiterlijk
- opp·da·ger
- Noorse werkwoordsvorm met het voorvoegsel opp-
- Naamwoord van handeling van het Noorse woord oppdage met het voorvoegsel opp- en met het achtervoegsel -er
| Naar frequentie | 3430 |
|---|
oppdager
- tegenwoordige tijd aantonende wijs bedrijvende vorm van oppdage
| enkelvoud | meervoud | |||
|---|---|---|---|---|
| onbepaald | bepaald | onbepaald | bepaald | |
| nominatief | oppdager | oppdageren | oppdagere | oppdagerne |
| genitief | oppdagers | oppdagerens | oppdageres | oppdagernes |
oppdager, m