onderuithalen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • on·der·uit·ha·len
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
onderuithalen
haalde onderuit
onderuitgehaald
zwak -d volledig

Werkwoord

onderuithalen

  1. overgankelijk iemand ten val brengen
    • De voetbalspeler werd in het strafschopgebied onderuitgehaald. 
  2. overgankelijk overdrachtelijk: iets ontkrachten
    • Zijn werk werd genadeloos onderuitgehaald. 
Vertalingen

Gangbaarheid