ondertekenen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • on·der·te·ke·nen
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
ondertekenen
ondertekende
ondertekend
zwak -d volledig

Werkwoord

ondertekenen

  1. overgankelijk een handtekening zetten onder iets
    • Hij moest de akte alleen nog ondertekenen. 
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie