mok

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  mok    (hulp, bestand)
• IPA: / mɔk / (1 lettergreep)

Woordafbreking

• mok

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘kroes’ voor het eerst aangetroffen in 1611

1	enkelvoud	meervoud
naamwoord	mok	mokken
verkleinwoord	mokje	mokjes

2	enkelvoud	meervoud
naamwoord	mok	-
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

de mok v / m

1. (gereedschap) (huishouden) een (stenen) drinkbeker, meestal voorzien van een oor

   • Ik drink graag koffie uit een mok. 

   ▸ Zullen we in de tuin gaan zitten?' Met de mok in mijn handen liep ik achter hem aan over de kale vloer van de gang.

   ▸ Wilde ze dit soms voor me verpesten? 'Zo ' Lawrie gaf me een blauwe mok waar schilfers af waren.

2. (diergeneeskunde) een verzamelnaam voor verschillende vormen van huidirritaties en -ontstekingen aan de onderbenen van een paard, voornamelijk in de kootholte
3. (afkorting) afkorting voor moeilijk opvoedbaar kind

Hyponiemen

• koffiemok, rotmok, spoelingmok

Afgeleide begrippen

• [3] mok-school, mokschool, mokfluweel

Vertalingen

    1. drinkbeker   

Engels: mug (en) Frans: tasse (fr) v

Zweeds: mugg (sv) g

    2. paardenziekte   

Duits: Mauke (de)

Zweeds: mugg (sv)

Werkwoord

vervoeging van
mokken

mok

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van mokken
   

   • Ik mok. 

2. gebiedende wijs van mokken
   

   • Mok! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van mokken
   

   • Mok je? 

Gangbaarheid

• Het woord mok staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "mok" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.