mime

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • mi·me
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘gebarenspel’ voor het eerst aangetroffen in 1872 [1]
  • [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord mime mimen
mimes
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

mime v / m [3]

  1. (toneel) een theatervorm waarin de acteur een situatie of verhaal uitbeeldt met zijn lichaam; handen, mimiek en lichaamstaal. Eventueel worden er geluidseffecten of achtergrondmuziek gebruikt
  2. gebaar om iets uit te drukken
Afgeleide begrippen

Werkwoord

vervoeging van
mimen

mime

  1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van mimen
    • Ik mime. 
  2. gebiedende wijs van mimen
    • Mime! 
  3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van mimen
    • Mime je? 
  4. aanvoegende wijs van mimen

Gangbaarheid

93 % van de Nederlanders;
91 % van de Vlamingen.[4]

Meer informatie

Verwijzingen


Spaans

Werkwoord

vervoeging van
mimar

mime

  1. aanvoegende wijs eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van mimar
  2. aanvoegende wijs derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van mimar
  3. gebiedende wijs (bevestigend en ontkennend) derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van mimar