medeplichtige
Uiterlijk
- me·de·plich·ti·ge
- Afgeleid van medeplichtig met het achtervoegsel -e
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | medeplichtige | medeplichtigen |
| verkleinwoord | - | - |
- behulpzaam persoon bij een misdrijf
medeplichtige
- verbogen vorm van de stellende trap van medeplichtig
- Het woord medeplichtige staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.