magneet
Naar navigatie springen
Naar zoeken springen
Nederlands
Uitspraak
Woordafbreking
- mag·neet
Woordherkomst en -opbouw
- Leenwoord uit het Frans of Latijn, in de betekenis van ‘stuk magneeterts, gemagnetiseerd metaal’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1287 [1]
enkelvoud | meervoud | |
---|---|---|
naamwoord | magneet | magneten |
verkleinwoord | magneetje | magneetjes |
Zelfstandig naamwoord
magneet m
- (natuurkunde) voorwerp dat een magnetisch veld verspreidt
- IJzer en nikkel vormen permanente magneten.
- (figuurlijk) persoon, zaak of plaats die grote aantrekkingskracht uitoefent op iets of iemand
Hyponiemen
- afbuigmagneet, elektromagneet, hefmagneet, hirschberg-magneet, hoefijzermagneet, hoefmagneet, neodymiummagneet
Afgeleide begrippen
|
Vertalingen
1. gemagnetiseerd metaal
2. persoon, zaak of plaats
Gangbaarheid
- Het woord magneet staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek uit 2013 werd "magneet" herkend door:
100 % | van de Nederlanders; |
99 % | van de Vlamingen.[2] |
Meer informatie
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
Verwijzingen
Categorieën:
- Woorden in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands van lengte 7
- Woorden in het Nederlands met audioweergave
- Zelfstandig naamwoord in het Nederlands
- Natuurkunde in het Nederlands
- Figuurlijk in het Nederlands
- Woordenlijst Nederlandse Taal
- Prevalentie Nederland 100 %
- Prevalentie Vlaanderen 99 %
- Persoon in het Nederlands