magneet

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  magneet    (hulp, bestand)
• IPA: / mɑxˈnet / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• mag·neet

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Frans of Latijn, in de betekenis van ‘stuk magneeterts, gemagnetiseerd metaal’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1287

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	magneet	magneten
verkleinwoord	magneetje	magneetjes

Zelfstandig naamwoord

de magneet m

1. (natuurkunde) voorwerp dat een magnetisch veld verspreidt

   • IJzer en nikkel vormen permanente magneten. 

2. (figuurlijk) persoon, zaak of plaats die grote aantrekkingskracht uitoefent op iets of iemand

Hyponiemen

• afbuigmagneet, elektromagneet, hefmagneet, hirschberg-magneet, hoefijzermagneet, hoefmagneet, neodymiummagneet

Afgeleide begrippen

   

magneetanker magneetbaan magneetband magneetijzer magneetinductie magneetkaart magneetkern magneetkraan magneetkussen magneetnaald magneetpas magneetpleister magneetpool magneetrem magneetschakelaar magneetschijf magneetschool magneetspoel magneetstrip magneettrein magneetveld magneetventiel magneetzweeftrein magnetisch magnetisme

Vertalingen

    1. gemagnetiseerd metaal   

Afrikaans: magneet (af) Duits: Magnet (de) m Engels: magnet (en) Esperanto: magneto (eo) Fins: magneetti (fi) Frans: aimant (fr) m Grieks: μαγνήτης (el) m Ido: magneto (io)

Italiaans: magnete (it) m, calamita (it) v Papiaments: magnet Perzisch: آهن­ربا (fa) Portugees: íman (pt) m Russisch: магнит (ru) m Spaans: imán (es) m Turks: mıknatıs (tr) Zweeds: magnet (sv) g

    2. persoon, zaak of plaats   

Duits: Magnet (de) m Engels: magnet (en) Frans: pôle d'attraction (fr) m, aimant (fr) m

Italiaans: polo d'attrazione (it) m, calamita (it) v Russisch: магнит (ru) m

Gangbaarheid

• Het woord magneet staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "magneet" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.