linguaal
Uiterlijk
- lin·gu·aal
- afgeleid van het Franse lingual of daarvoor van het Latijnse lingua (tong) met het achtervoegsel -aal [1]
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | linguaal | lingualen |
| verkleinwoord | linguaaltje | linguaaltjes |
de linguaal v / m, het linguaal o
| stellend | vergrotend | overtreffend | |
|---|---|---|---|
| onverbogen | linguaal | lingualer | linguaalst |
| verbogen | linguale | lingualere | linguaalste |
| partitief | linguaals | lingualers | - |
linguaal
- betrekking hebbend op de tong
- Het woord linguaal staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.