kwijt

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  kwijt    (hulp, bestand)
• IPA: / kwɛit / (1 lettergreep); /kʋɛi̯t/

Woordafbreking

• kwijt

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vrij van, niet meer in het bezit van’ voor het eerst aangetroffen in 1237
• Van het middelnederlandse quiet, "vrij, verlost van", waarschijnlijk van het oudfranse quite, van het klassiek latijn quietus, "rustig".

	stellend
onverbogen	kwijt
verbogen	(alleen predicaat)

Bijvoeglijk naamwoord

kwijt

1. ~ + oorzakelijk voorwerp niet meer weten waar iets is

   • Hij is zijn horloge kwijt. 

   ▸ 'Ze zijn een van hun jongens kwijt.

   ▸ Hoewel de maan helder scheen, raakte ze hem toch kwijt en haar bloed koelde snel af, maar ze vervolgde haar weg, het verroeste hek uit en het zandpad op dat naar het dorp leidde, struikelend over stenen en zichzelf vervloekend omdat ze zo stom was geweest om op hoge hakken naar buiten te gaan.

Uitdrukkingen en gezegden

• kwijt zijn

geld dat men moet uitgeven

•  Aan vaste lasten was ik per maand al meer dan vier keer zoveel kwijt.  

Verwante begrippen

• verloren, vervlogen

Afgeleide begrippen

• kwijten, kwijtmaken, kwijtraken, kwijtschelden, kwijtspelen

Vertalingen

    kwijt zijn   

Engels: lost (en) Duits: los sein

Werkwoord

vervoeging van
kwijten

kwijt

1. enkelvoud tegenwoordige tijd van kwijten
2. gebiedende wijs van kwijten

Gangbaarheid

• Het woord kwijt staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "kwijt" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.