koppen

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • kop·pen
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
koppen
kopte
gekopt
zwak -t volledig

Werkwoord

koppen

  1. overgankelijk (voetbal) een bal een stotende beweging met het hoofd geven
    • Hij kopte hem het doel in. 
  2. overgankelijk de kop verwijderen
    • Hij ging de tulpen koppen. 
  3. iets met het kopje naar boven leggen
  4. overgankelijk in een krantenkop vermelden
    • Dat was zo belangrijk, hij moest het wel koppen. 
Vertalingen

Zelfstandig naamwoord

koppen mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord kop

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie