klankleer
Uiterlijk
- klank·leer
- samenstelling van klank en leer
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | klankleer | klankleren |
| verkleinwoord |
- (taalkunde) onderdeel van de taalkunde dat de spraakklanken bestudeert
- De verschillende deelgebieden van de taalkunde: klankleer, vormleer, zinsbouw, betekenisleer, taalgebruik.
- Het woord klankleer staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.