impromptu

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  impromptu    (hulp, bestand)
• IPA: / ɛ̃prɔm(p)ˈty / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• im·promp·tu

Woordherkomst en -opbouw

• via Frans impromptu van de Latijnse uitdrukking in promptu "bij de hand, gereed"

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	impromptu	impromptu's
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

impromptu m/o

1. (muziek) (schijnbaar) geïmproviseerd muziekstuk

   ▸ De RVD laat weten dat Rutte het heel leuk vond om eens te spelen op een plek waar iedereen haast heeft. Rutte speelde een stuk van Schubert, de derde Impromptu Opus 90 in Ges.

   ▸ Tegen Sokolovs aanpak zijn impromptu’s van Schubert beter bestand. Sterker, aan lichte passages in deze voor-de-vuist-wegmuziek geeft hij volop brille. Neem de vierde Impromptu uit de bundel met catalogusnummer D935: als lichtpijlen schieten notenreeksen de vleugel uit. Met een adembenemende glijvlucht stort de laatste neer.

Synoniemen

• improvisatie, onvoorbereid

Hyperoniemen

• muziekstuk

Gangbaarheid

• Het woord impromptu staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "impromptu" herkend door:

57 %	van de Nederlanders;
50 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Frans

Uitspraak

• Geluid:  impromptu (Lyon, Frankrijk)    (hulp, bestand)
• IPA: /ɛ̃.pʁɔ̃p.ty/

	enkelvoud	meervoud
mannelijk	impromptu	impromptus
vrouwelijk	impromptue	impromptues

Bijvoeglijk naamwoord

impromptu

1. geïmproviseerd, onvoorbereid, onverwacht

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
impromptu	l'impromptu	impromptus	les impromptus

Zelfstandig naamwoord

impromptu m

1. iets wat geïmproviseerd is (bv. een geïmproviseerde maaltijd)
2. (muziek) impromptu
3. (dichtkunst) (schijnbaar) geïmproviseerd kort gedicht

Uitdrukkingen en gezegden

• [1] à l'impromptu
  plotsklaps, onverwachts