impotent

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  impotent    (hulp, bestand)
• IPA: / ˌɪmpoˈtɛnt / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• im·po·tent

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘niet in staat tot geslachtelijk verkeer’ voor het eerst aangetroffen in 1824
• van het Frans impotent; op te vatten als afleiding van potent met het ontkennend voorvoegsel in-; [2] kan mogelijk juist andersom de betekenis van potent hebben beïnvloed

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	impotent	impotenter	impotentst
verbogen	impotente	impotentere	impotentste
partitief	impotents	impotenters	-

Bijvoeglijk naamwoord

impotent

1. (pejoratief) onbekwaam

   ▸ Vooral in de media werd Buikhuisen verguisd, onder meer door columnist Piet Grijs (een pseudoniem van Hugo Brandt Corstius). Die noemde hem een "kale, impotente carrièrewetenschapper" en vergeleek hem met de toenmalige leider van de nationaalsocialistische Nederlandse Volks-Unie (NVU).

2. (seksualiteit) niet in staat een erectie te krijgen

Afgeleide begrippen

• impotentie

Vertalingen

    1.   

Engels: impotent (en) Frans: impuissant (fr)

Spaans: impotente (es)

Gangbaarheid

• Het woord impotent staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "impotent" herkend door:

98 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Frans

Woordherkomst en -opbouw

• van Latijn impotens

Bijvoeglijk naamwoord

impotent

1. onbekwaam, gehandicapt

Overerving en ontlening

• Nederlands: impotent