imperare

Spaans

Werkwoord

vervoeging van
imperar

imperare

1. aanvoegende wijs eerste persoon enkelvoud toekomende tijd (futuro) van imperar
2. aanvoegende wijs derde persoon enkelvoud toekomende tijd (futuro) van imperar

Latijn

Uitspraak

• IPA: /ˈim.pe.raːrɛ/

Woordafbreking

• im·pe·ra·re

Woordherkomst en -opbouw

• samenstelling van  in bw  en  parare ww 

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
ĭmpĕrāre	ĭmpĕrō	ĭmpĕrāvi	ĭmpĕrātus
eerste vervoeging	volledig

Werkwoord

ĭmpĕrāre

1. bevelen, commanderen
2. heersen, besturen
3. eisen

ĭmpĕrāre

1. passief imperatief praesens, tweede persoon enkelvoud van ĭmpĕrāre
2. passief indicatief praesens, tweede persoon enkelvoud van ĭmpĕrāre

Afgeleide begrippen

• imperator

Overerving en ontlening

• Spaans: imperar