impedire

Latijn

Uitspraak

• IPA: /imˈpe.di.re/

Woordherkomst en -opbouw

• samenstellende samenstelling van  in vz "in",   pedes zn "voeten"  en  ire ww "gaan" , "gekluisterd raken"

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
impedīre	impediō	impedīvī	impedītum
vierde vervoeging	volledig

Werkwoord

impedīre

1. overgankelijk belemmeren, hinderen, blokkeren
2. overgankelijk beschamen
3. tweede persoon enkelvoud imperativus praesens passief van impedīre

Afgeleide begrippen

•  impedimentum zn