beschamen

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • be·scha·men
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
beschamen
beschaamde
beschaamd
zwak -d volledig

Werkwoord

beschamen

  1. overgankelijk verlegen maken
    • Zijn schandalige gedrag beschaamde zijn ouders. 
  2. teleurstellen
    • Hij beschaamde het vertrouwen dat zijn vrienden in hem gesteld hadden door het geleende geld niet terug te betalen. 
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders
98 % van de Vlamingen.