Naar inhoud springen

horig

Uit WikiWoordenboek
  • ho·rig
stellendvergrotendovertreffend
onverbogen horighorigerhorigst
verbogen horigehorigerehorigste
partitief horigshorigers-

horig

  1. (middeleeuwen) verplicht diensten te verlenen aan een heer en gebonden aan het land
    • Een horige boer had wel eigen bezit dat vererfd mocht worden. 
86 %van de Nederlanders;
86 %van de Vlamingen.[3]