grunt

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Engels

Uitspraak
enkelvoud meervoud
grunt grunts

Zelfstandig naamwoord

grunt

  1. iemand die bromt, gromt of knort
  2. (militair) een infanteriesoldaat
  3. (vissen) grombaars; een vis behordende tot de Haemulidae op Wikispecies.


vervoeging
onbepaalde wijs to  grunt 
he/she/it  grunts 
verleden tijd  grunted 
voltooid
deelwoord
 grunted 
onvoltooid
deelwoord
 grunting 
gebiedende wijs  grunt 

Werkwoord

grunt

  1. van varkens knorren
    «The hogs grunted happily when he fed them.»
    De varkens knorden vrolijk toen ze gevoerd werden.
  2. brommen, grommen, knorren
    «"I resent that!" he grunted
    "Da's kwalijk!" bromde hij.