durf

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  durf    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈdʏrᵊf / (1 of 2 lettergrepen)

Woordafbreking

• durf

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	durf	-
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

de durf m

1. het vermogen om moed te tonen

   • Heb jij de durf om het anders te doen. 

2. iets kunnen doen wat nuttig is maar ook gevaarlijk

   • Hij had de durf om tegen zijn baas te zeggen dat het werk te zwaar en te gevaarlijk is. 

Werkwoord

vervoeging van
durven

durf

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van durven
   

   • Ik durf. 

2. gebiedende wijs van durven
   

   • Durf! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van durven
   

   • Durf je? 

   ▸ 'Ik durf er al mijn pannen onder te verwedden dat vrouwen achter gesloten deuren nog steeds gemberkoekmannetjes eten, wat de burgemeesters ook mogen zeggen'.

   ▸ 'Geloofde u dat hij erheen ging om te werken?' 'Hoe durf je hier te komen' 'U zult hem nooit zo goed leren kennen als ik'.

Vertalingen

    1. het vermogen om moed te tonen   

Engels: courage (en), daring (en)

Spaans: valentía (es), valor (es)

Gangbaarheid

• Het woord durf staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "durf" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.