discant

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • dis·cant
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het me Latijn, in de betekenis van ‘sopraan, hoge tonen’ voor het eerst aangetroffen in 1265 [1]
  • Van het Latijnse "discantus" (separate zang)
enkelvoud meervoud
naamwoord discant discanten
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

discant m

  1. (muziek) (verouderd) de hoogste zangstem (sopraan)
  2. (muziekinstrument) het rechtergedeelte van het toetsenbord met de hoge tonen van een toetsinstrument
    • We spelen quatre-mains, jij neemt de discant . 
Synoniemen
Antoniemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

30 % van de Nederlanders;
29 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen