decompensatie
Uiterlijk
- de·com·pen·sa·tie
- afgeleid van compenseren met het voorvoegsel de- met het achtervoegsel -atie
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | decompensatie | decompensaties |
| verkleinwoord |
de decompensatie v
- (medisch) ontoereikende compensatie van een functionele of psychische stoornis
- verstoring van het evenwicht door een afnemende functie bijv. van het hart
1. verstoring van het evenwicht door een afnemende functie bijv. v.h hart
- Het woord decompensatie staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.