dading

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • da·ding
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘schikking, transactie’ voor het eerst aangetroffen in 1288.[1]
  • Verouderde betekenis ‘buitengerechtelijke schikking, transactie’, uit Middelnederlands dāghedinc, dādinc, dāghedinghe, dādinghe ‘gerechtstermijn; minnelijke schikking; twist, geschil’, samenstelling uit dag ‘etmaal, datum; zittingsdag’ en geding ‘rechtspraak, -geding’. Parallel daarmee zijn Oudsaksisch dagething, Oudhoogduits tagading en Oudfries deithing, dīthing ‘gerechtstermijn; verhandeling voor het gerecht’.[2]
enkelvoud meervoud
naamwoord dading dadingen
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

dading v [3]

  1. (juridisch) vaststellingsovereenkomst betreffende een vermogensrechtelijk geschil
Hyperoniemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen

Gangbaarheid

31 % van de Nederlanders;
59 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen