coherent

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • co·he·rent
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘samenhangend’ voor het eerst aangetroffen in 1669 [1]
  • Van het Latijnse cohaerēns (met het voorvoegsel co-) [2]
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen coherent coherenter coherentst
verbogen coherente coherentere coherentste
partitief coherents coherenters -

Bijvoeglijk naamwoord

coherent

  1. met ordelijke samenhang
    • Een coherent geheel. 
Synoniemen
Antoniemen
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

92 % van de Nederlanders;
96 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen


Engels

Uitspraak

Bijvoeglijk naamwoord

coherent

  1. samenhangend, coherent