borduren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

meisje aan het borduren
Uitspraak
Woordafbreking
  • bor·du·ren
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘figuren naaien’ voor het eerst aangetroffen in 1573 [1]
  • [2]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
borduren
borduurde
geborduurd
zwak -d volledig

Werkwoord

borduren

  1. overgankelijk met naald en draad versieringen aanbrengen op een stuk weefsel
    • In Amsterdam kun je nieuw werk bezichtigen van Michael Raedecker. Geen felle kleuren meer, hij borduurt nu vooral in grijs.[3] 
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen