bikken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  bikken    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• bik·ken

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘hakken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1401
• In de betekenis van ‘eten’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1617

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
bikken	bikte	gebikt
zwak -t	volledig

Werkwoord

bikken

1. overgankelijk met moeite ervan af schrapen of hakken.

   • Ik moest bikken om het ijs van mijn voorruit te krijgen. 

2. inergatief (informeel) het nuttigen van voedsel.

   • Heb je ook iets te bikken? 
   • Ik wil graag eerst wat bikken. 

Synoniemen

• afbikken,[2] eten,[2] hachelen, kiskassen, uithakken

Hyponiemen

• aanbikken, afbikken, overbikken, uitbikken

Afgeleide begrippen

• bikker, biksteen

Vertalingen

    1. met moeite ervan af schrapen of hakken   

Spaans: picar (es), escodar (es)

    2. het nuttigen van voedsel   

Duits: mampfen (de) Engels: nosh (en), munch (en)

Frans: bouffer (fr), grailler (fr) Spaans: embuchar (es), manducar (es), engullir (es)

Zelfstandig naamwoord

de bikken mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord bik

Gangbaarheid

• Het woord bikken staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "bikken" herkend door:

96 %	van de Nederlanders;
87 %	van de Vlamingen.