beoordelaar

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • be·oor·de·laar
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord beoordelaar beoordelaars
beoordelaren
verkleinwoord beoordelaartje beoordelaartjes

Zelfstandig naamwoord

beoordelaar m

  1. een persoon die toeziet op de afhandeling van bijvoorbeeld een conflict, en de situatie/personen zijn of haar oordeel geeft
Hyponiemen
Verwante begrippen

Gangbaarheid

95 % van de Nederlanders;
87 % van de Vlamingen.