abrumpere

Latijn

Uitspraak

• IPA: /abˈrʊmpɛˌrɛ/

Woordafbreking

• ab·rum·pe·re

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van rŭmpĕre met het voorvoegsel ab-.

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
ăbrŭmpĕre	ărŭmpo	ăbrūpi	ăbrŭptum
derde vervoeging	volledig

Werkwoord

ǎbrŭmpĕre

1. breken, afbreken, openbreken, verbreken, vaneenscheuren, wegrukken
2. onderbreken, losscheuren, scheiden
3. overtreden, schenden; afbreken, een einde maken (aan)

Afgeleide begrippen

• abruptus