aanpunten

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • aan·pun·ten
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
aanpunten
puntte aan
aangepunt
zwak -t volledig

Werkwoord

aanpunten [1]

  1. overgankelijk een punt maken aan
    • Hij puntte het potlood aan met een potloodslijper. 
  2. overgankelijk ter sprake brengen, als punt op de agenda zetten
    • Hij heeft die gedachte inmiddels aangepunt. 

Gangbaarheid

74 % van de Nederlanders;
74 % van de Vlamingen.

Verwijzingen